Szamanizm u Jakutów


Mityczno-rytualna sfera kultury duchowej Jakutów posiada archaiczne cechy poglądów religijnych: wiara w istnienie dusz i duchów (animizm, fetyszyzm), kult świętych zwierząt oraz ptaków (totemizm), a także możliwość wpływu ludzi na swój bądź cudzy los za pomocą rozmaitych działań o charakterze obrzędowym (magia). Wszystkie te wierzenia i kulty na przestrzeni wieków zjednoczyły się w jeden rozwinięty system szamanizmu.

Najstarszy pochówek kobiety-szamanki na terytorium Jakucji datuje się na czasy neolitu. W epoce późnego kamienia, brązu oraz wczesnego żelaza powstawały petroglify – rysunki naskalne o treści związanej z szamanizmem. Można na nich zobaczyć zoomorficznych patronów i pomocników szamanów – łosie, jelenie, wilki, byki, a także samych szamanów w rogatych czapkach, z bębnami, tańczących ludzi, „podróże” do świata pozagrobowego, walki między szamanami, itd.
Nie ulega wątpliwości, iż wierzenia szamańskie Jakutów, w rezultacie życia obok sąsiednich autochtonicznym etnosów, zostały twórczo wzbogacone o nowe elementy. Kontakty te miały miejsce tak w południowej praojczyźnie, jak i obecnej historycznej ojczyźnie narodu. O złożonym charakterze szamanizmu w Syberii zaświadczają materiały naukowe.
Organiczna nierozdzielność mnogich aspektów szamanizmu trudno poddaje się naukowej klasyfikacji i z tego powodu niektórzy religioznawcy zamiast pojęć „pogaństwo” i „szamanizm” stosują terminy „religia jakucka”, dla podkreślenia, iż filarem wierzeń jakuckich są poglądy, przyjęte we wszystkich narodowych oraz światowych religiach. Szamanizm jakucki, odznaczający się lokalnym kolorytem i specyficzną strukturą, występuje w okolicach środkowej Leny i reprezentuje sobą żywotne źródło duchowego rozwoju oraz samowyrażania się etnosu. Mając rozwinięty panteon bogów i duchów, jak również kastę sprawujących kult, stał się najbardziej pożądanym „towarzystwem” końca XX – początku XXI wieku.
Początkiem tradycji religii Jakutów był powszechny kult przyrody, zjednoczenie działalności dawnej wspólnoty z kosmicznym rytmem Wszechświata […].
Szamanizm istniał dzięki rozwiniętemu i uniwersalnemu kultowi przodków. Rodowe duchy szamanów mogły obronić lub pokarać swych potomków. Sprawujący kult występował w roli sakralnego mediatora między żyjącymi ludźmi i światem duchów. Wyobrażenie „Drzewa Świata” jako osi Wszechświata ma przypominać, iż bez korzeni (przodków) nie może być korony (potomków). Tylko w kontynuacji rodowej zawiera się wyższy sens życia człowieka – tak brzmi druga podstawowa wartość, pielęgnowana w jakuckiej religii: kult Człowieka, będący zespoloną częścią z kultem Przyrody.
System szamanizmu składa się z rzędu znaków i symboli, wyrażających ideę wieczności kosmosu, w którym wszystko uporządkowano za pomocą opozycji: światłość – ciemność, żeńskie – męskie, życie – śmierć. Zasada cykliczności wszystkiego, co istnieje na ziemi stała się filarem ideowym dla mitów na temat umierających i zmartwychwstających zwierząt, szamanów, a później – bóstw. Symbolika szamańskiej tradycji posiadała logikę, właściwą wszystkim religiom. Siłę przekazywano poprzez wielość (trójgłowy orzeł), przynależność do świata zmarłych zaś – przez anormalność (jednoocy, jednoręcy, jednonodzy szamani).
http://rosyjskie.blogspot.com/2010/11/szamanizm-u-jakutow.html

 

Blog articles

Dać głos
Kiedy mówimy o czymś – o swoich intencjach, planach lub postanawiamy coś zmienić albo po prostu wypowiadamy swoje myśli i... czytaj więcej

Tradycja jak korzeń drzewa
Tradycja jest dla społeczności jak korzeń drzewa, który łączy się z ziemią i odżywia serce. Tradycja łączy nas zawsze i... czytaj więcej

Objac wlasna dusze miloscia
Objac wlasna dusze miloscia Przytulic ja i uslyszec, Znalezc te wszystkie skarby, Ktore dla nas przygotowalo zycie. Wziac plecak zdarzen,... czytaj więcej

Romek, Szkoła Tantry Serca, Formacja X, marzec 2018
Doświadczając na Tantrze co to jest męskość, jestem w stanie pomóc innym mężczyznom w jej poszukiwaniu. Wartość ta jest tak... czytaj więcej

Droga życia
PROSTA FORMUŁA DROGI ŻYCIA Często zastanawiamy się – jaka jest moja droga życia? Jak ją znaleźć? Jak się nie zgubić?... czytaj więcej

Ederlezi – pieśń o święcie wiosny
Wzruszająca podróż z pieśniami ludowymi zabrała nas w świat wrażliwości serca, wewnętrznej refleksji i wdzięczności za spotkanie i wspólne celebrowanie... czytaj więcej

Być sobą
Co to znaczy być sobą? Być sobą to harmonia duszy z tym, co jest wokół, harmonia tego, co czujemy z... czytaj więcej

Ukryte błogosławieństwa
Podobno ‚sukces jest zdolnością do przejścia od jednej porażki do drugiej bez utraty entuzjazmu’, a ‚optymista widzi okazję w każdej... czytaj więcej

Połapać kierunki…
„W rysunku najważniejsze to połapać kierunki. Określić i umiejscowić światło i cień.” Ciekawe… brzmi jakby podobnie było w życiu… określić... czytaj więcej

Nie stajemy się uzdrowicielami…
Nie stajemy się uzdrowicielami. Urodziliśmy się uzdrowicielami. Jesteśmy. Niektórzy z nas ciągle doganiają to, kim jesteśmy. Nie jesteśmy gawędziarzami. Urodziliśmy... czytaj więcej

Nadwrażliwi…
Bądźcie pozdrowieni, za waszą czułość w nieczułości świata, za niepewność – wśród jego pewności za to, że odczuwacie innych tak... czytaj więcej

W zgodzie ze swą duszą
Rozmawiałam dziś z koleżanką o entuzjazmie i ‘wiedzeniu’ różnych rzeczy, którymi się w życiu zajmujemy. Jak to jest gdy coś... czytaj więcej

Gdy z serca spada zbroja…
Gdy zbroja spada z serca, serce ogrzewa się, otwiera się jak kwiat na wiosnę i może przemieniać człowieka. Każdy, kto... czytaj więcej

Wędrówka Bohatera – czym jest?
Na ścieżce życia człowieka pojawia się wiele zdarzeń, radzimy sobie z nimi w ten czy inny sposób, często powtarzając te... czytaj więcej

Iść w kierunku dobra
Jadąc samochodem usłyszałem w radiu dyskusję o sumieniu. Czym właściwie jest sumienie? Sumienie to wewnętrzny głos, który potrafi rozróżnić dobro od zła... czytaj więcej